header
Wspomaganie rozwoju dziecka w rodzinie PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
poniedziałek, 18 lutego 2013 10:36

Rodzice zapewniają dzieciom poziom życia, określone warunki kulturowe i wychowanie. Kształtują podstawy jego osobowości, możliwości umysłowych i umiejętności społecznych. Dbają także, by jego rozwój przebiegał harmonijnie, spokojnie, efektywnie. To, największe i najważniejsze wsparcie w rozwoju, dzieci otrzymują zawsze od własnych rodziców. Co można zrobić by bardziej wesprzeć rozwój dziecka?

Można zwrócić większą uwagę np. na styl wychowania dzieci, stosowane zasady odżywiania, rolę ruchu i sportu, odpoczynku i stresu, telewizji i komputerów. O wpływie tych czynników na życie dziecka decyduje, prawie wyłącznie, rodzina. Pomocy wymagają wszystkie dzieci w szkole podstawowej. Potrzebują one treningu pisania i czytania, w starszych klasach – sprawdzania czy odrobiły pracę domową. Nawet, jeśli zdolne dziecko radzi sobie samo, to jego kontakt z rodzicami w sprawach szkolnych jest konieczny. Buduje więź i poczucie bezpieczeństwa oraz kształtuje cechy osobowości sprzyjające osiągnięciom w przyszłości.

 

Powodzenie szkolne dziecka uzależnione jest od bardzo wielu różnych czynników – począwszy od tego, czy rodzice czytają książki, skończywszy na tym, co dziecko je. Dodatkowe wspieranie rozwoju dziecka przez rodziców daje dziecku większe szanse na przejście przez edukację szkolną bez żadnych kłopotów. Pamiętać należy przy tym, że nie wspieramy rozwoju dziecka po to, by miało dobre oceny, lecz po to, by potrafiło myśleć i rozwiązywać problemy, było kreatywne i po prostu było mu łatwiej w życiu. Edukacja nie zaczyna się z czasem , kiedy dziecko przychodzi do szkoły, ale od samego urodzenia i te pierwsze lata są najważniejszym okresem w życiu każdego człowieka.

Chcąc dotrzeć do potencjalnych możliwości swojego dziecka, nie możesz pozostać biernym obserwatorem jego rozwoju i poprzestać tylko na właściwej pielęgnacji i zapewnieniu fizycznego bezpieczeństwa. Dobre wsparcie to lepsza przyszłość dziecka. Większe szanse, że będzie ono pełniej wykorzystywać możliwości, które pojawią się w życiu.

 

Rodzice powinni zdawać sobie sprawę, że pierwsze sześć lat życia dziecka to czas niezwykle cenny i najważniejszy dla rozwoju młodego człowieka. Umysł małego dziecka jest o 250% bardziej aktywny niż osoby dorosłej. Nigdy później dziecko nie ma możliwości tak intensywnego rozwoju. Jeśli nie jest wspomagane przez otoczenie, wiele straci i nie da się tego nadrobić w późniejszym okresie. Dlatego tak ważne jest, czym rodzice karmią dziecko w tym okresie (nie tylko fizycznie, ale przede wszystkim intelektualnie i duchowo). Rodzice są pierwszymi i najważniejszymi nauczycielami każdego człowieka.

Model rodzica jest zawsze najważniejszym elementem otoczenia. Dziecko uczy się poprzez obserwację tego, co robimy, a nie poprzez to, co i ile mówimy.

 

W każdym wieku dziecko potrzebuje  tego aby je wspierać. Trzeba je chwalić za wszystko, jak tylko się zauważy coś, za co można je pochwalić. Jeśli dziecko z czymś sobie nie radzi, należy je wspierać, nie krytykować, aby nie hamować jego rozwoju. Jeśli chcemy żeby dziecko samo chciało się uczyć, trzeba je chwalić. Jak dostanie dawkę pozytywnych emocji – będzie lepiej się rozwijać.

Rodzice mają najlepsze możliwości obserwacji, a wobec tego im właśnie najłatwiej wykryć słabości dziecka i dostrzec pierwsze oznaki niepowodzeń. Wystarczy poświęcić dziecku trochę czasu i już w najmłodszym wieku rozpoznać jego mocne i słabe strony. Można wówczas zaradzić niebezpieczeństwu przyszłych porażek, które zwykle prowadzą nie tylko do słabych wyników w szkole, ale także do trudnych do usunięcia komplikacji emocjonalnych i poczucia niskiej wartości.

Przeprowadzone eksperymenty dowiodły, że zapewnienie dziecku środowiska bogatego w stymulujące bodźce skutkuje prężnym rozwojem umysłu. Przy czym im dziecko młodsze, tym więcej korzystnych zmian wywoła w jego umyśle stymulujące środowisko.

 

Rodzice mają również ogromny wpływa na kształtowanie mowy i języka swoich dzieci. Podstawową metodą, jaką mają do dyspozycji rodzice jest rozmowa. Pamiętajmy, by dyskutować z dzieckiem, wyjaśniać mu zasady rządzące światem. Pokazujmy dziecku, w jaki sposób należy radzić sobie z otaczającą nas rzeczywistością.

 

Ilość czasu, jaką rodzice spędzają na rozmowach

z dziećmi oraz jakość tej rozmowy mają olbrzymie

znaczenie i są decydującymi czynnikami

w przewidywaniu szkolnych sukcesów dziecka.

Mówić należy do dziecka jak najwięcej, już od urodzenia. Wtedy umysł jest najbardziej chłonny. W bardzo szybkim tempie poznaje zupełnie obcy dla niego język, wszystkie reguły gramatyki. Tak wielką chłonność umysłu pierwszych lat życia rodzice powinni wykorzystać, gdyż to ma bardzo duży wpływ na sukcesy w życiu szkolnym i dorosłym. Mówić do dziecka należy tak jak do dorosłego człowieka. Należy mówić prawdę, nie można lekceważyć go, bo będzie lekceważyć rodzica. Uczy się przecież rozpoznawać emocje. Dzięki rozmowom  lepiej zapamiętuje, rozwija swój język, słownictwo, płynność mówienia, i co chyba najważniejsze – rozmowy te umacniają emocjonalną więź między rodzicem a dzieckiem.

W rozmowach zadajemy dzieciom pytania. Właściwie postawione pytania prowokują do dłuższych wypowiedzi, skłaniają do myślenia, wykorzystywania i rozwijania swoich zasobów językowych, pomagają dzieciom poukładać sobie w głowie nowe informacje i dopasować je do tego, co już wiedzą. Kiedy dzieci zadają pytania, mamy pewność, że zastanawiają się nad

tematem, że zachodzi proces uczenia się i zapamiętywania.

By wzbogacać słownik dziecka i dać mu możliwość wprawiania się w stosowaniu zdań złożonych, trzeba stwarzać okazje do prowadzenia zajmujących dyskusji na przeróżne tematy – zarówno te ważne, jak i te błahe. Zachęcaj dziecko, by dużo opowiadało, by opisywało swoje wrażenia, nawet jeżeli przychodzi mu to z trudem.

Streszczanie jest czynnością znajdującą się na zbiegu funkcji pamięci i języka, łączy rozumienie z zapamiętywaniem. Niech syn czy córka opowie Ci najciekawszy fragment z książki, którą właśnie czyta lub zda relację z przebiegu uroczystości szkolnej lub wycieczki.

 

Jak sprawić, by dziecko mówiło dużo i chętnie? Wystarczy jeśli będziesz od najwcześniejszych lat dziecka, stosował aktywne słuchanie. Nie ponaglaj go, nie uprzedzaj tego, co chce powiedzieć, nie dokańczaj za nie zdań bez pozostawienia mu czasu na samodzielne

udzielenie odpowiedzi. By dziecko rozwijało się językowo, konieczne jest ograniczenie zajęć

niesprzyjających rozwojowi języka, takich jak niektóre gry komputerowe i programy telewizyjne.

 

Jeśli umiejętność rozumienia i posługiwania się językiem nie rozwinie się dostatecznie będzie miało problemy w szkole nie tylko na lekcjach języka polskiego, ale może sobie również nie radzić z innymi przedmiotami, gdzie trudno mu będzie zrozumieć polecenia nauczyciela, polecenia w podręczniku czy reguły jakiejś gry.

 

Ponadto jeżeli dziecko posiadając rozwinięte umiejętności językowe potrafi swoimi słowami opowiedzieć nowo przyswajane treści np. z przyrody, wówczas z łatwością zatrzyma je w pamięci. Mając natomiast ubogi zasób słownictwa, stara się zapamiętać je tak jak są zapisane w podręczniku, wymaga to dużo wysiłku i przynosi słabe efekty, gdyż szybko wylatują one z pamięci. Wiedza wyuczona na pamięć nie przynosi pożytku.

Dziecko o dobrze rozwiniętej inteligencji językowej szybciej nawiązuje kontakty z innymi ludźmi. Język ułatwia pozyskiwanie i zachowywanie przyjaciół. Będąc „wygadanym” i mając lekkość wypowiadania się, szybko znajdujemy bliskich sobie ludzi.

Im bogatsze słownictwo i lepsze opanowanie składni, tym precyzyjniej można wyrazić swoje zdanie, ubrać w słowa swoje myśli, bronić swoich argumentów w sporze, być pewnym siebie,  lepiej komunikować się z innymi. Pomaga to w kontaktach społecznych i np. w znalezieniu pracy.

Jeśli dziecko dobrze opanowało zasady gramatyki języka ojczystego, to znaczy – mówi płynnie i bez błędów, dużo łatwiej mu będzie nauczyć się języka obcego.

 

Dziecko potrzebuje innych ludzi w swoim rozwoju. Zachęcaj je do nawiązywania przyjaźni. Znalezienie bliskiej osoby, doskonale wykształca w dziecku zdolności interpersonalne, czyli umiejętność nawiązywania kontaktów i pozwoli w przyszłości być bardziej śmiałym i chętnym do nawiązywania znajomości. Osobowość i umiejętności społeczne rozwijają się, gdy dziecko aktywnie uczestniczy w życiu społecznym, np. w imprezach organizowanych w najbliższym środowisku.

Poza rozmowami wartościowe jest również czytanie dzieciom książeczek. Dziecko potrzebuje, by inni czytali dla niego. W ten sposób słyszy ono poprawną wymowę nowych słów, powiększa swoje słownictwo, uczy się czym jest odpowiednia intonacja i dykcja. Czytanie to niezastąpiona metoda wspomagania rozwoju dziecka już od pierwszego roku życia. Czytać należy regularnie, codziennie, czytać interesująco, modulować głos, rozmawiać o tom, co się czytało. Rodzic jest niezbędną osobą, która powinna zachęcać dziecko do czytania od chwili, kiedy nauczyło się czytać. Miłość do czytania i pisania pojawia się całkiem naturalnie u dziecka, które rośnie obserwując ludzi, którzy opowiadają różne historie, czytają i któremu często coś czytamy.   Należy interesować się jakie książki wypożycza w bibliotece, pytać o czym czytało.

Jeśli maluch:

– ma jedynie sporadyczny kontakt z dorosłymi,

– ma rzadką możliwość słuchania rodziców, bo mama i tata są zbyt

zapracowani, by z nim pogawędzić „o wszystkim i o niczym”,

– nie zna przyjemności słuchania bajek czytanych wieczorem przez

ukochaną osobę („bo kto by na to znalazł cierpliwość i czas”),

– jest nadmiernie strofowany, gdy o czymś opowiada, bo

„przeszkadza dorosłym” lub mama czy tata nie ma czasu słuchać

dziecięcych wywodów,

– nie ma możliwości podejmowania pierwszych prób pisarskich,

zanim pójdzie do szkoły („bo przecież od tego jest szkoła, by

nauczyć go pisać”),

to takie dziecko będzie miało w przyszłości olbrzymie kłopoty.

 

Rozwój możliwości umysłowych polega na powstawaniu nowych połączeń między komórkami nerwowymi w mózgu. Wtedy człowiek szybciej, sprawniej i lepiej myśli, jest kreatywny, z łatwością znajduje nowe i ciekawe rozwiązania, rozwija koncentrację, uwagę, pamięć, myślenie. Takie połączenia powstają kiedy człowiek poznaje i robi nowe rzeczy. A im więcej różnorodnych połączeń istnieje w mózgu, tym szybciej i z większą łatwością nowo poznawane informacje zostaną przyswojone i zapamiętane, jak również łatwiejszy i szybszy dostęp będzie miał do tych informacji. Dziecko powinno bawić się, manipulować różnorodnymi przedmiotami, substancjami, eksperymentować. Im więcej poznaje, im bardziej różnorodne ma zajęcia, im więcej się uczy z otoczenia, tym więcej połączeń między neuronami powstaje w jego mózgu.  Za każdym razem, kiedy małe dziecko robi coś nowego, w jego mózgu tworzy się nowa droga, po której przepływają impulsy nerwowe. Im częściej dziecko powtarza daną czynność, tym bardziej droga ta utrwala się i rozszerza. W późniejszym wieku po tych drogach będą przepływać impulsy nerwowe odpowiedzialne np. za myślenie, odczuwanie, efektywne uczenie się matematyki, historii lub języka obcego. Nieużywane neurony zanikają bezpowrotnie. Dlatego dzieciństwo to szczególnie ważny okres w życiu. Zaległości z tego okresu nadrabia się z trudem lub nawet jest to niemożliwe.

 

Na rozwój umysłowy dziecka możemy wpłynąć poprzez zapewnienie mu ciekawego, bezpiecznego otoczenia, dostarczenie stymulujących bodźców, zaspokojenie ich emocjonalnych i intelektualnych potrzeb. Każde dziecko może rozwiązywać dostosowane do jego wieku zagadki, łamigłówki, krzyżówki w książeczkach, można znaleźć różnorodne gry i łamigłówki dla dzieci i dorosłych w Internecie.

Ważną inwestycją w przyszłość są podróże. Poznawanie nowych miejsc, nowych ludzi przyczynia się do rozwoju człowieka.

 

Najgorszą zabawką dla dziecka i człowieka w każdym wieku jest telewizor. Nie dość, że wypacza rzeczywistość, to marnuje czas, wywołuje bierność, szkodzi rozwojowi fizycznemu oraz intelektualnemu. Usypia zarówno mózg, jak i ciało.

Mózg nie lubi rutyny. Aby utrzymać go w dobrej kondycji i usprawnić, należy dostarczać mu jak najbardziej różnorodnych nowych bodźców. Mogą to być nowe zabawy, gry, nowe działania, zajęcia plastyczne, zabawki, poznawanie nowych miejsc,  nowych ludzi. To co nowe, nieznane jest najkorzystniejsze dla mózgu. Jeśli dziecko się nudzi albo codziennie wykonuje tylko te same rutynowe czynności – połączenia między komórkami zanikają.

Na dziecko również wydaje się pieniądze. Wydawajmy je tak, aby przyniosły pożytek i zaprocentowały w przyszłości, bo przecież teraz budujemy jego przyszłość. Kupując zabawki wybierajmy takie, które zachęcają do działania, rozwijają zmysły, a nie hałaśliwe, grające, na które biernie patrzy. Kupujmy dzieciom książki, gry pamięciowe, edukacyjne, takie, które zmuszają do myślenia.

 

Mózg jest narządem, który do sprawnego działania potrzebuje stałego dopływu energii. Czerpie ją w postaci glukozy z pozostałej części organizmu. Jeśli nie dostarczymy mu odpowiedniej jej ilości, zużywa własne zapasy w ciągu 5 – 10 minut. Widzimy więc jak ważne dla sprawnej pracy umysłowej są regularne posiłki. Pamiętajmy o tym, aby dziecko codziennie zjadło śniadanie przed wyjściem do szkoły. Żeby glukoza mogła być wykorzystana należy dostarczać odpowiedniej ilości tlenu. Mózg jest bardzo wrażliwy na niedobory tlenu, dlatego należy pamiętać o wietrzeniu pomieszczeń i ruchu na świeżym powietrzu. Zwiększony dopływ tlenu i glukozy ma zbawienny wpływ na pamięć.

 

Właściwe odżywiane jest niezwykle ważne dla prawidłowego

funkcjonowania mózgu. Proteiny (białka zawarte m.in. w jajach, rybach,

mięsie z kurczaka czy jogurcie) są potrzebne dla zachowania

odpowiedniego stanu pobudzenia, wysokiego poziomu koncentracji

i sprawności umysłowej. By mózg funkcjonował jak najlepiej, obok

protein w jadłospisie powinien znaleźć się selen (zawarty m.in.

w owocach morza, orzechach i pieczywie pełnoziarnistym), bor

(brokuły, jabłka, brzoskwinie, winogrona), kwas foliowy (zielone

liście warzyw, wątróbka wołowa, fasola), cynk (ryby, fasola, zboża)

oraz witaminy z grupy B (drożdże, płatki owsiane, wątroba, mięso,

ryby, jaja, orzechy, pieczywo pełnoziarniste).

Badania nad związkami między dietą i mózgiem dowiodły, iż także

pewne oleje mają szczególne znaczenie dla rozwoju uzdolnień

poznawczych dzieci. Mozgi składają się w ok. 60% z tłuszczów, więc

odpowiedni dobór spożywanych tłuszczów ma ogromny wpływ na

optymalizację naszych możliwości umysłowych. Największą rolę

w rozwoju i działaniu odgrywają dwa z nich: kwasy tłuszczowe omega 3

i omega 6.

Poza ludzkim mlekiem bogatym źródłem obu kwasów tłuszczowych

tłuste ryby (np. tuńczyki, łososie, makrele).

 

Aby prawidłowo funkcjonować, mózg musi też otrzymywać

odpowiednią ilość wody.

Codziennie należy jeść śniadanie. Jest to najważniejszy posiłek dnia. Niech będzie bogate w węglowodany i białko. Dzięki zdrowemu śniadaniu energia będzie uwalniana stopniowo, co pozwoli mózgowi przez cały dzień być w dobrej formie.

Ogranicz spożywanie słodyczy. Co prawda dostarczają one duże ilości energii i poprawiają nastrój, jednak na bardzo krótki okres czasu, po którym następuje gwałtowny spadek formy

Mózg potrzebuje odpowiedniej ilości snu, aby radzić sobie z problemami matematycznymi i innymi zadaniami wymagającymi logicznego myślenia.

Warto inwestować w dzieci uwagę, czas i pieniądze. Trzeba obserwować dzieci, rozmawiać z nimi i pozwolić im się rozwijać,

Nie skazujmy swoich dzieci na życiowe porażki. Stwórzmy im takie warunki, aby odnosiły sukcesy, gdyż zależy to głównie od postawy rodziców i ich zaangażowania w rozwój umysłowy i emocjonalny dziecka. Jakie są ważniejsze sprawy, które nie pozwalają poświęcić czasu własnym dzieciom?

Poprawiony: poniedziałek, 18 lutego 2013 10:39
 

Losowe zdjęcie

Statystyki

Użytkowników : 1
Artykułów : 239
Odsłon : 205698